Chat Zodiak – plugin WordPress

Okno czatu

• Domyślny kanał. To pokój, do którego ludzie wchodzą na start, na przykład ogólny.
• Tytuł okna. Napis nad rozmową, żeby było widać, czyj to czat.
• Wysokość. Podajesz ją na przykład jako 500px albo 80vh, albo rozciągasz czat na całą stronę.
• Odświeżanie w sekundach. Jak często pojawiają się nowe wiadomości.
• Lista osób online. Po prawej widać, kto właśnie jest na czacie.
• Flaga kraju. Przy nazwie widać kraj. Zapisuje się tylko jego kod, nie cały adres IP.
• Czas na liście online. Jak długo ktoś zostaje widoczny, gdy na chwilę padnie mu sieć.

Kto może pisać

• Nazwa gościa. Osoba bez konta sama wpisuje, jak ma być podpisana.
• Tylko zalogowani. Czat zostawiasz wyłącznie dla osób z kontem WordPress.
• Awatary. Przy wiadomości i na liście jest zdjęcie albo inicjał.
• Własne zdjęcie gościa. JPG albo PNG, do 200×200 px, ustawiane w oknie czatu.
• Rozmowa prywatna. Dwie osoby piszą osobno, poza ogólnym kanałem.
• Status wiadomości. Przy swojej wiadomości widać, czy poszła, doszła i czy została przeczytana.
• Zarezerwowane nazwy. Nazwy stacji zostają dla Ciebie. Ktoś inny nie podpisze się tak samo.

Zgoda i język

• Zgoda przed wejściem. Najpierw akceptacja, dopiero potem rozmowa.
• Treść zgody. Piszesz ją własnymi słowami.
• Adres polityki prywatności. Link, który człowiek może otworzyć przed zgodą.
• Wersja zgody. Po jej zmianie ludzie są pytani jeszcze raz, a nie zostają przy starej akceptacji.
• Język panelu wtyczki. Menu w WordPressie może być po polsku albo w innym języku, niezależnie od całej strony.
• Język czatu. Bierze się z przeglądarki, jest do wyboru albo jeden dla wszystkich.
• Tłumaczenia. Napisy czatu, takie jak „Wyślij”, poprawiasz w panelu wtyczki.

Ochrona przed bałaganem

• Długość wiadomości. Odcinasz zbyt długi tekst.
• Limit tekstów i osobny limit plików. Ile można wysłać w zadanym czasie.
• Okno limitu w sekundach. Na przykład 30 wiadomości na 60 sekund.
• Pauza między wiadomościami. Krótka przerwa, żeby nikt nie zasypywał czatu. Zero ją wyłącza.
• Ukryte pole na boty. Niewidoczne pole, które łapie automaty przy zgodzie.
• CAPTCHA Cloudflare Turnstile. Gość potwierdza, że nie jest automatem. Podajesz klucz strony i klucz tajny. Osoby zalogowanej w WordPressie to nie dotyczy.
• Limit z jednego adresu IP. Jeden adres nie może wchodzić na czat bez końca.
• Ponowny zapis obrazu. Zdjęcie jest zapisywane od nowa, już bez ukrytych danych z aparatu.
• Filtr wulgaryzmów. Zakazane słowa są podmieniane, także te celowo poprzestawiane.
• Własna lista słów i znak zamiennika. Dopisujesz słowa, jedno w linii, i decydujesz, co ma wejść na ich miejsce, na przykład ***.
• Autoban. Po tylu wpisach, ile ustawisz jako próg, sesja dostaje bana.
• Zamiana adresu albo frazy. Link albo powtarzany tekst podmieniasz na inny napis.

Zdjęcia, pliki i głos

• Zdjęcia JPG, PNG, GIF i WebP. Zwykłe obrazki, które ludzie wrzucają na czat.
• Pliki PDF, DOC, ZIP i podobne. Dokument albo paczka, nie tylko obrazek.
• Nagranie głosu. Wiadomość głosowa powstaje w przeglądarce, bez osobnego programu.
• Rozmiar obrazu i długość nagrania. Ustala się, jak duży plik i jak długi głos może wejść.
• Podgląd kamery. Małe okienko i zdjęcie do wysłania. Potrzebne jest HTTPS i zgoda. Film nie jest nagrywany ani puszczany dalej.
• Biblioteka WordPress. Załączniki lądują wśród mediów strony, skąd łatwiej je później usunąć.
• Long polling. Wiadomości dochodzą szybciej i nie potrzeba do tego osobnego serwera.

Radio przy czacie

• Odtwarzacz przy oknie. Muzyka gra obok rozmowy, a nie na osobnej stronie.
• Adres strumienia. Wklejasz dowolną stację radiową z internetu.
• Tytuł utworu. Schodzi z metadanych stacji.
• Odświeżanie tytułu. Sam decydujesz, co ile sekund sprawdzać, co właśnie gra.

Agenci, gdy na czacie jest cicho

• Klucz API i model OpenAI. Agenci piszą przez OpenAI. Klucz wklejasz raz, model wybierasz pod siebie.
• Co ile minut zaglądają na czat. To tempo, w jakim sprawdzają, czy jest o czym pisać.
• Liczba agentów. Ilu z listy jest naprawdę aktywnych.
• Nick, płeć, kolor nicku i odstęp. Każdy agent wygląda i odzywa się inaczej.
• Opis rozmowy. Piszesz, jakim ma być człowiekiem w czacie: spokojny, żartobliwy, konkretny.
• Własny temat. Agent sam zaczyna, gdy długo nikt nie pisze.
• Odzew po ciszy. Po ustawionych sekundach ciszy pada pytanie albo nowy wątek.
• Wątek po człowieku. Agent podejmuje to, co napisał słuchacz, jeśli nikt inny nie odpowiedział.
• Szybsza odpowiedź po imieniu. Gdy ktoś woła agenta po nicku, ten odpisać może prędzej.
• Rozmowa między agentami. Podtrzymują czat także wtedy, gdy słuchaczy akurat nie ma.
• Prywatna wiadomość. Agent odpowiada, gdy słuchacz sam zacznie taką rozmowę. Zdjęć i plików tam nie bierze.
• Opóźnienie odpowiedzi. Ile sekund agent czeka, zanim odpisze. Zero oznacza od razu.

Rozmowa głosem albo obrazem

• Audio i wideo 1:1. Dwie osoby łączą się wprost między swoimi urządzeniami. WordPress tylko pomaga zestawić rozmowę.
• Serwer TURN, login i hasło. Potrzebne, gdy rozmowa ma iść z telefonu na telefon.

Wygląd, zapis i sprzątanie

• Kolory okna. Tło, tekst, tytuł, nazwy, dymki, górny pasek, lista online, pasek wpisu i przycisk Dostosuj.
• Kolory przycisków. Osobno Wyślij oraz wideo i audio, także kolor po kliknięciu.
• Wielkość czcionki. Osobno dla wiadomości, nazwy, godziny i przycisku Wyślij.
• Zapis do pliku. Każda wiadomość może trafić do pliku tekstowego: data, kanał, autor i treść. Nazwę pliku podajesz sam.
• Automatyczne sprzątanie. Wybierasz, jak często rusza i po ilu dniach wiadomość znika.
• Co jeszcze czyścić. Wiadomości prywatne, plik logu i dziennik agentów.
• Ręczne czyszczenie. Kanał, listę online, sygnały połączeń albo dziennik opróżniasz od razu, bez czekania.
• Adres cron. Wklejasz go, gdy hosting sam nie budzi harmonogramu WordPressa.
• Test agenta. Jeden przycisk wymusza wiadomość i od razu widać, czy agenci żyją.